Bir düşünce üzerine

 Asıl doğduğum topraklara gelince geçici kaldığım yerin üzerindeki etkisinin hala burada da devam etmesi ilginç bir durum. Ama tatil için geldiğim kendi memleketimde bile hala mutlu olamamanın bir sürü sebebi var hangi birini saysam peki olumsuz ve negatif duyguyu üzerinden atamamak neden bu kadar zor? Ya da  aslında bir o kadar kolay mı ? bence temel sebebi düşünce dünyasında belli sebeplere ve beklentilere demir atmanın tezahürü bir durum. Açıkçası düşüncelerimi beyaz güvercinleri kafesinden salarcasına salmam gerekiyor biliyorum farkındayım peki neden bu durumu sürdürme konusunda ısrarcıyım ya da bilinçaltım neden bu kadar rahat olma diyor bilmiyorum. Baya bir psikolojik sınavlardan geçiyorum ve o kadar anlamlandırma ve mana içinde boğulmuş ve kendi içimdeki tabulara o kadar sarılmışım ki bildiğiniz melankolik bir adam oldum. Hasta bir ruh pozisyonundayım ve sanki kozadaki kelebeğin beklemesi gibi. Kozamın, zaman olduğu ve hareket edemeden, kendimi iyileştirmeden beklemekteyim. Tuhaf bir durum bir yandan kendimi denetlerken bir yandan zorlukları bilinçli yaşamak ve duyguları dibine kadar olmasada yeterince yaşamak güzel bir şey. Şuan başka bir gün yazımı devam ettireyim dedim lakin simdi yine farklı bir gündeyim. Simdi üç farkli günün durumunu yansıtan bu yazı başlangıcı farklı ortası farkli sonu farkli duygulari içermektedir. Suan yazının başlangıcına nazaran daha iyi duygular içindeyim melankolik yapıdan çıkmış yer yer sarsıntıların olduğu ama genelde rahatlamış hissiyatının meltemlerinin estiği güneşli bir gün gibi içim amacım bu yaziyi bir an önce paylaşmak çünkü yarım kalan bir is gibi. Başladın bari bitir der gibiyim içimden. Ne yaşadığıma gelince detaylı bilgiler vermek istemiyorum ama doğanın ve suskunluğun iyi geldiği ve zamana kendinizi bırakmanız tavsiye ettiğim bir dönemdeyiz. İnsanlara gelince sizi anlamalarını beklemeyin asla olmayacak bu ve gözünüzde büyüttüğünüz o sizin için değerli nankör insanlar size kedi sıcaklığında aç kaldıklarında yanınıza sırnasanlar sonra yemeğini verdikten sonra nankörlük yapanlar benzetme için kedi dedim kediler insanlardan daha sadık. Çok bildiğini zanneden insanlardan uzak durum derim çünkü onlar bildiklerinde kor ve bagnazdir egoludur. Arsızca egolu olduklarını bildikleri halde egolarını göstermekten geri durmazlar. Kedi benzeri verdiğim örnek bunları kapsamaktadır. Bir de bunlar ozelestiri yapmazlar cunku kendilerinde hata göremezler kor oldukları için adeta kibir fırıncısidir. Sundukları cümleler kabarık ekmekler gibi pahalıya da satar cümlelerini büyük bir tüccar gibi. Kendinizi sevin yoksa sizi sizden başkası sizin gibi sevemeyecek kibir fiçilarindan uzak durun. Kendinize sevgili olun peki nasıl ? Kozaya girin susun dalın düşüncelere düşüncelerde kaybolun duygu çıkarı avcilarina yaklaşmayın izin vermeyin zamaninizi çalmasına sizi kullanarak egolarını beslemeyin. İşte bu da hali hazırda olan binlerce savaştan bir türlüsüdür. Dikkat edin yalnızlığıniz ortak olsun size