Klasik Müzik Etkisi
Şuan bilgisayarı açmış yapmam gereken işle uğraşacaktım kafamı dinlemek için klasik müzik açayım dedim. Müzik çalmaya başlayınca müziğin etkisi bende duygularımı harekete geçirdi ve birden bir şeyler yazma isteği uyandırdı ama bu yazma isteği neden doğdu onu bilmiyorum ve şuan ne kadar yazma eylemini gerçekleştirebilirim onu da bilmiyorum ama hala yazmaya devam ediyorum işin komik yanı bu belki de bu bir deşarj olma halidir. Yazmak aslında biri ile konuşmak gibi geliyor sadece konuştuğunuz sırdaşınız kendinizsiniz.
Şuan çalan müzik o kadar güzel ki insanı rahatlatıyor ve zihnimde diyar diyar gezmeye başladım görüntüler akmaya başlıyor. Zihin o kadar karmaşık ve akan bir nehir gibi ki zapt etmesi zor. Aslında hep bir roman yazmak istemişimdir. Böyle akışa kapılıp devamlı yazmak dünyadan soyutlanmak bunu yapan arkadaşım var bazen o kadar şevkle anlatınca insan imrenmiyor değil arkadaşım hep beni teşvik etmiştir. Ama kendimde o cesareti hiç bulamadım. Şuan ondan uzak bir memleketteyim ve dedim ki kendi kendime sıradan aklıma ne gelirse yazayım belki böylelikle alışkanlık kazanır bu alışkanlıkta beni istediğim noktaya getirir. Bakalım uzun zaman oldu en son yazdığımdan beri ben akışta kalan bir insanım her şeyin yeri ve zamanının olduğunu düşünüyorum. Bizler hayattan isteklerimiz olur lakin hazırbulunuşluk düzeyimiz yeterli olmadığı için denemelerimizde başarısız olabiliriz. Kişisel gelişimcilerin başarısızlığa uğradığında asla pes etme demelerinin arkasında aslında pes etmemek seni istediğin hazırbulunuşluk düzeyine çıkaracak ve istediğini elde etmende işlerin kolaylaşacak demek istemelerinden kaynaklanmaktadır.
Yazmadığım süre zarfında anılar biriktirdim olumlu olumsuz her biri benim için değerli anılar. Hayatı bir yandan yaşarken bir yandan gözlemliyorum. İnsanların yorumları, davranışları ve size olan tavırları davranış ve söylem uyuşmaları gibi bir sürü uyaranları gözlemleyip analiz ediyorum. Aslında bunu kasıtlı yapmıyorum zihnim bu şeklide çocukluktan gelen bir alışkanlıktan kaynaklanıyor. Eleştiriler eğer makul düzeyde ise her türlü eleştiriye açık bir insanım hatta kendime öz eleştiri yapabilen bir kişiyim.
Şuan bu yazdıklarım kendi içinde anlam ve bağlam kopuklukları olabilir sadece aklımdan geçen cümleleri aktarıyorum. Bu yazdıklarımı okuyanlar var mı bilmiyorum sadece blog sayfası açtım ve rastgele yazacağım kendime ait bir sayfam olsun istedim. İnsanların okuması ya da okumaması benim için pek fark etmez. Dedim ya sadece rahatlamak ve yazma eylemine odaklanmak için yazıyorum. Saçma ve ya mantıklı olması pek bir anlam ifade etmiyor. Çünkü beyin hem bize bağlı hem de bizden bağımsız hareket eden bir organ. Aslında yaptığım şey protein ve yağ dokusundan oluşan bu organı aynı sporda kaslarımızı nasıl geliştiriyorsak burada da onu yapıyorum. Kendimi fazlaca uyarana maruz bırakıyorum.
Ve şuan burada yazmayı bırakıyorum.
Comments
Post a Comment